“Balita”

Balita

by Asin

 

Chorus:

Lapit mga kaibigan at makinig kayo
ako’y may dala dalang balita galing sa bayan ko
nais kong ipamahagi ang mga kwento at
ang mga pangyayaring nagaganap sa lupang ipinangako

I
Ang lupang pinanggalingan ko’y may bahid ng dugo
may mga lorong di makalipad nasa hawlang ginto
may mga puno walang dahon
mga pusong di makakibo
sa mga pangyayaring nagaganap sa lupang ipinangako

II
Mula ng makita ko ang lupang ito
nakita ko rin ang munting apoy sa puso ng tao
ginatungan ng mga kabulukan hanggang sa lumago,
ngayon ang puso’y may takot sa lupang ipinangako
(Repeat chorus)

III
Dati rati ang mga bukid ay kulay ginto
dati rati’y ang mga ibon sinlaya ng tao
dati rati ay katahimikan, ang musikang nagpapatulog

sa mga batang walang muwang sa mundo

IV
Ngayon ang lupang ipinangako ay nagsusumamo
patakan n’yo ng luha ang apoy sa kanyang puso
dinggin n’yo ang mga sigaw ng mga puso
ng taong una n’yong dadamhing kabilang sa inyo

V
Duul mga kaigsuunan nugpaminaw kamo
duna koy dala nga mga balita gikan sa banwa ko
gusto ko nga i pahibalo ang mga istorya

nga nagagahitabu sa banwagisa na to

 

 

 

 

Tao at Digma

Rey Tamayo, Jr.

Kung makagagapos lamang ang luha’y,

Malaon nang nasaklot ang guni-guni sa Hades.

At ang langkay ng mga buwitre’y bundat na–

Sa pagnanasa’t lasing sa malapot na dugo.

Kaluluwa’y nakasalang sa lagablab na apoy,

Habang tinutupok ang dunong at ulirat.

Upang ihandusay sa Golgota,

Ang mga kalansay at bungo ng kahapon.

Mga ngipin’y nangangalit sa galit,

Habang ginagahasa ang lakas ng kamao–

Na ibig nang humawak ng tabak at punglo;

Na ipangpupuksa sa anino ng burgisya.

Kung humulagpos man ang pag-asa,

Sa animo’y nakasusulasok na kamandag;

ng serpeyenteng uhaw sa pakikibaka–

At ng sigbin na alipin ng elitista.

Dapat lang tumindig upang bumigwas,

Ang pagkataong luray sa pang-aalipin.

Titindig at muli pa’y titindig ang tao,

Bago magtaliwakas ang di kawasang digma.

Ang Panitik

Rey Tamayo, Jr.
Pinanday, inukit doon bartolina,
Alab ng panitik ibig makalaya.
May hagkis ang titik, may bulong ang letra;
May bangis ang halik ng bantay at bala.

Kaluluwa’y pagod sa huwad na hatol,
Tanikalang birtud sa sigwa’y pagtutol.
Sino pang lulunod sa sumpang ataol?
Sino pang tatanghod sa dakong may burol?

Ako man’y piitin sa bulok na karsel,
At gawing alipin ng berdugong baliw.
Kahit na patayin ang ulirat, aliw,
Di kayang panasin ang pluma ko’t papel.

Ani 34 Book Launch

Kailangan at Kailan?

Rey Tamayo, Jr.

Ikaw ay ginipit nang laksang sanggano,

Pinasamang pilit ng mga berdugo.

Ang dulot ay pait sa sariling mundo,

Ligaya’y ginupit ng hidwaa’t gulo.

Tinangkang patayin ang aba mong buhay,

Isang libong pain kan’lang inilagay.

Budhi’t pagkatao’y nais maging bangkay-

At ang prinsipyo mo’y, ilibing sa hukay.

Ang mga kalaban hindi tumitigil-

Gawang kasamaan ang hangad at dahil.

Nais mang lumaban tiyak may pipigil,

Ang dangal ng bayan ang siyang susupil.

Bagsik ng espada ang dulot ay hidwa,

Aklasan ng madla’y di dapat mag gera.

Kaya’t umiwas ka, sa punglo’t sandata!

At itong pag-asa’y kelan mabibista?