Internet Libel

Rey Tamayo, Jr.

Kamakailan ay naging usap-usapan sa social media (facebook) ang salitang “internet libel” matapos na arestuhin at makulong ng tatlong araw ang isang makatang taga-Angono na si Danilo Diaz. Ayon mismo kay Diaz, nag-ugat ang kasong internet libel laban sa kaniya dahil umano sa mga kritikal niyang mga tula at komento na ayon sa nagdemanda ay mapanirang puri.

 
Ang warrant of arrest ay ini-issue ni Tarlac City Branch Presiding Judge Maria Flor A. Ortiz noong February 28, 2017. Nagkakahalaga naman ng P12,000 ang piyansa na ipinataw kay Diaz para sa kaniyang pansamantalang paglaya habang umuusad ang kaso sa korte.

 
Hindi ko kilalang personal si ginoong Diaz ngunit nakasama ko na rin siya sa ilang mga aklat-antolohiya ng mga tula tulad ng “Ipuipo sa Piging” na nailathala noong 2010.

 
Bilang isang responsableng mamamayan, dapat alam ng bawa’t isa sa atin at itinuturo rin sa atin ang ating mga karapatan at kalayaan na itinatadhana ng Saligang Batas upang hindi tayo maabuso at hindi rin makapang-abuso.

 
Sa kasalukuyan, ginagarantiyahan ng Saligang Batas (1987 Philippine Constitution) ang Bill of Rights kung saan nakapaloob na may karapatan ang bawat isa sa atin na tamasahin ang malayang pamamahayag at ekspresyon —

 
(Article 3 Section 4) No law shall be passed abridging the freedom of speech, of expression, or of the press, or the right of the people peaceably to assemble and petition the government for redress of grievances.

 
Ngunit kung minsan ang kalayaang ito ay humihigit sa kaniyang limitasyon. Inaabuso ng iba ang karapatang ito na maaaring makapagdulot na masira ang reputasyon sa publiko ng isang indibidwal, grupo, kompanya o maging ang isang institusyon.

 
Kaya’t may mga batas rin na ginawa ang ating mga mambabatas upang maprotektahan naman ang integridad at puri ng bawat indibidwal.

 
Sa Article 353 ng Revised Penal Code malinaw ang probisyon ng batas na ipagtanggol ang kaniyang sarili laban sa mga malisyoso, maling paratang at mapanirang puri akusasyon; ito ang libel.

 
A libel is public and malicious imputation of a crime, or of a vice or defect, real or imaginary, or any act, omission, condition, status, or circumstance tending to cause the dishonor, discredit, or contempt of a natural or juridical person, or to blacken the memory of one who is dead.
Masasabing matibay ang kasong libelo kung nakapaloob ang apat (4 )na elemento nito:

Defamatory

Malicious

Given publicity

Victim must be identifiable

 

Naisabatas din ang Republic Act No. 10175 o mas kilala sa tawag na Cybercrime Prevention Act at Republic Act no. 8792, o mas kilala naman sa tawag na Electronic Commerce Act na nilikha upang protekhanan din ang bawat indibidwal sa modernong panahon ng internet.

 
Ilan lamang ito sa mga batas na magiging giya natin upang maging responsable tayo sa ating mga nararapat sabihin, sulatin at ang pagpopost sa mga social media upang hindi tayo maakusahan ng libelo.

 
Mahalagang antabayanan ang kaso ni ginoong Diaz dahil ito marahil ang unang kasong internet libel laban sa isang makata na ang isang dahilan ay ang mga gawa niyang tula.

 

Kaya’t maging maingat, mapanuri, mapagmatyag sa ating mga ipinopost at maging sa ating pagkokomento sa social media.

Martial Law kontra Terorismo

Rey Tamayo, Jr.

Mayo 23, 2017 – Ang pinakahuling insedente ng pag-atake ng teroristang Maute group sa Marawi City ang tuluyang nag-udyok kay Pangulong Rodrigo Duterte na ipatupad ang Martial Law sa buong rehiyon ng Mindanao upang mapigilan ang karahasan, lawless violence at rebelyon na posibleng maidulot ng terorista grupo na pinaniniwalaang konektado sa ISIS.

Batay sa security at intelligence units ng pamahalaan, mayroong direktiba ang ISIS sa Maute group at Abu Sayyaf leader Isnilon Hapilon na ngayong nagsanib puwersa upang magtatag ng ISIS state sa Mindanao at magsagawa ng pag-atake sa gobyerno.

Ang pagdedeklara ng pangulo ng Martial Law ay nakapaloob sa kasalukuyang Konstitusyon (Article VII Section 18).

The President shall be the Commander-in-Chief of all armed forces of the Philippines and whenever it becomes necessary, he may call out such armed forces to prevent or suppress lawless violence, invasion or rebellion. In case of invasion or rebellion, when the public safety requires it, he may, for a period not exceeding sixty days, suspend the privilege of the writ of habeas corpus or place the Philippines or any part thereof under martial law.

Dahi sa umiiral na ang Martial Law, mahigpit na tagubilin ni Pangulong Duterte sa Armed Forces of the Philippines (AFP) at Philippine National Police (PNP) ang pagpapatupad ng ‘rule of law’ at pagrespeto sa karapatang pantao ng bawat indibiduwal.

Nilinaw naman ng Department of National Defense sa militar na sa ilalim ng batas militar ay hindi suspindido ang Konstitusyon, at ang operasyon ng mga judicial at legislative assemblies.

Nananatiling na ang mga civilian courts pa rin ang may pangunahing hurisdiksyon sa mga kaso laban sa mga sibilyan at hindi ang mga military courts. Hindi rin umano suspendido ang writ of habeas corpus.

Sa ilalim ng batas militar magkakaroon ang AFP ng police powers na mag-aresto ng mga hinihinalang suspek sa krimen.

Upang matiyak naman ang karapatan ng mga suspek at hindi malalabag sa ilalim ng batas militar ay bumuo na rin ng guidelines ang PNP tungkol dito at mayroong do’s and dont’s sa Martial Law. Layunin ng nasabing guidelines na maprotektahan ang karapatan ng mga sibilyan kahit pa umiiral na ang Martial Law sa Mindanao.

Samantala, nakababahala ang pagiging radikal ng mga teroristang grupo sa pagrerecruit sa mga kabataang Muslim para sumama sa kanilang ideolohiya. Ang nangyayari umanong giyera sa Marawi City ay hindi lamang simpleng rebelyon ng ilang Pilipino laban sa pamahalaan kundi maituturing itong invasion ng foreign terrorists na minamaniobra ng grupong ISIS na lumalaganap na sa Gitnang Silangan ng Asya.

Pitong barangay na ang umano’y hawak ng ISIS-inspired Maute fighters kabilang na dito ang checkpoint ng ISIS sa Sarimanok road, Barangays Saber, Mapandi, Amai Pakpak, Basak Malutlut, Amai Pakpak, at Calokan.

Ipinaliwanag din ni Pangulong Duterte na ang pagdedeklara niya ng Martial Law sa buong rehiyon ay bahagi ng estratehiya para mapigilan ang posibleng pagkalat ng karahasan o ‘spill-over’ sa labas ng Mindanao. Wala umanong dapat na ikabahala ang publiko dahil ang pangunahing puntirya ng Martial Law ay ang mga miyembro ng ISIS at ibang lawless elements.

At sana sa lalong madaling panahon ay maresolba agad ng pamahalaan ang krisis na kasalukuyang nagaganap sa Mindanao upang maibalik sa normal ang pamumuhay ng ating mga kababayan na naiipit lamang sa giyera sa pagitan ng mga terorista at ng tropa ng militar.

Hindi natin maitatanggi na sa bawat giyera at kaguluhang nagaganap sa ating bayan ang laging apektado ay ang mga inosenteng sibilyan.

Pray for Marawi.

Ano ang Impeachment Complaint?

Rey Tamayo, Jr.

Kamakailan ay naging laman ng balita ang pagpa filed ng impeachment complaint ni Magdalo Representative Gary Alejano kay Pangulong Rodrigo Duterte dahil umano sa mga kaso kinasasangkutan ng pangulo tulad ng culpable violation of the constitution, bribery, betrayal of public trust, at graft and corruption.

Nasundan pa ito ng magpahayag ng interes si House Speaker Pantaleon Alvarez hinggil sa posibilidad na pagsasampa ng impeachment complaint laban naman kay Vice President Leni Robredo dahil umano sa betrayal of public trust.

Nag-ugat ang nasabing impeachment complaint ng magpadala ng recorded video statement sa United Nations forum na tumatalakay sa palit-ulo issue na malinaw umanong “treasonous”at pagtuligsa sa negatibong epekto ng malawakang kampanya ng Duterte administration upang masugpo ang talamak na bentahan ng ilegal na droga. Ikinakasa na rin ng mga volunteer lawyers ang isa pang impeachment complaint kay VP Robredo dahil sa pagsira ng imahen ng bansa sa unverifi ed statements sa international community (economic sabotage).

Para sa isang ordinaryong si Juan dela Cruz. Ano nga ba ang Impeachment at ang mga nakapaloob dito?

Ang impeachment complaint ay ginagarantiyahan ng Konstitusyon ng Pilipinas. Ito ay nakapaloob sa Section 2 at 3 ng Article XI, na tanging ang Mababang Kapulungan ng Kongreso (House of Representative) ang siyang may mandato na magsampa ng impeachment cases laban sa Pangulo, Ikalawang Pangulo, mga miyembro ng Korte Suprema, mga miyembro ng Constitutional Commissions (tulad ng Commission on Election, Civil Service Commission, at Commission on Audit) at ang Ombudsman.

Kung makakakuha ng one-third na boto mula sa mga miyembro ng House of Representatives para iendorso ang mga impeachment articles ay kaagad na maglalabas ng resolusyon upang maipadala sa Senado.

Ang Senate of the Philippines naman ang magsisilbing impeachment tribunal sa mga impeachment case kung dapat bang alisin sa puwesto ang isang opisyal o kayaý ma-acquit sa kinakaharap na kaso. Sa pag-usad ng impeachment proceeding ang ilan sa mga mambabatas ng House of Representatives ang magsisilbing taga-usig (prosecutors) at ang mga senador naman ang magiging hukom (judges).

Kung sakaling ang Pangulo ng bansa ang nililitis sa impeachment complaint, kinakailangang kasama ng Senate President ang Chief Justice sa kabuohan ng isinasagawang paglilitis. Para maparusahan (convict) ang isang impeachable offi cial, kinakailangang makakuha naman ng minimum na twothirds na boto (16 sa 24 na mga senador) na pabor para sa conviction ng isang partikular na opisyal.
Ilan sa mga impeachment proceeding na naitala sa kasaysayan ng Pilipinas ay ang mga sumusunod:

President Joseph Estrada – Taong 2000 unang nagsagawa ng paglilitis kay Pangulong Estrada ngunit hindi natapos dahil sa hindi pagpapahintulot na mabuksan ang isang kontrobersyal na envelope na sa kalaunaý nag resulta ng 2001 EDSA Revolution, kung saan natanggal si Estrada bilang pangulo ng bansa.

President Gloria Arroyo – Taong 2005, 2006, 2007 at 2008 nang magtangkang pataksikin sa puwesto si Pangulong Arroyo ng kaniyang mga kritiko ngunit kahit isa ay hindi umusad at hindi nakarating sa Senado.

Ombudsman Merceditas Gutierrez – Taong 2011 ang masasabing kauna-unang impeachment proceeding na naging matagumpay na naging dahilan upang tuluyang bumaba sa puwesto si Ombudsman Gutierrez.

Chief Justice Renato Corona – Taong 2012 tuluyang sinibak bilang punong hukom ng Korte Suprema si Justice Corona dahil sa kasong betraying public trust kung saan nakakuha ng 20-3 na boto sa mga Senator Judges.

Usapang Pangkapayapaan

Rey Tamayo, Jr.

Kamakailan ay nagkaroon ng pagpupulong si pangulong Duterte kay Presidential Peace Adviser Jesus Dureza kasama ang ilang miyembro ng gabinete na sina Secretaries Silvestre Bello III, Liza Masa, Judy Taguiwalo, at Rafael Mariano upang talakayin ang mga nakakasang peace engagements sa mga armadong grupo tulad Moro Islamic Liberation Front, Moro National Liberation Front, Bangsamoro, CPP/NPA/NDF at maging sa Cordillerans group.

Ayon kay Dureza, sinsero at pursigido ang pangulong Duterte na magkaroon ng makatarungan at pangmatagalang kapayapaan sa bansa at makamit ang magandang resulta sa mga nakalatag na usaping pangkapayapaan.

Hinggil sa Bangsamoro, nakikita ng pamahalaan ang positibong resulta sa ilulunsad na Comprehensive Agreement on the Bangsamoro kung saan nakatakdang magpulong ang mga kinatawan at opisyal ng MILF, MNLF at iba’t ibang grupo ng Bangsamoro upang talakayin ang single road map tungo sa inaasam na kapayapaan sa Mindanao.

Suportado rin ni pangulong Duterte ang patuloy na paghahangad ng kapayapaan sa autonomous region ng Cordillera at hinikayat ang mamamayan ng CAR na magkaisa at maisakatuparan ang mapayapang layunin ng rehiyon na naaayon sa Saligang Batas.

Samantala, may inihandang special instructions naman ang pangulo sa government peace panel patungkol sa mga alternatibong hakbang upang maisulong muli ang usapang pangkapayapan sa CPP/NPA/NDF, ito’y matapos na kanselahin ng pangulo ang umuusad na peace talks at unilateral cease fire declarations.

Bagama’t naging maayos ang pag-usad ng nakalipas na tatlong serye ng usapang pangkapayapaan na ginanap sa Oslo, Norway ngunit kinansela ni Pangulong Duterte ang negosasyon matapos ang pag-atake ng hinihinalang mga miyembro ng New People’s Army (NPA) sa convoy ng militar na ikinasawi ng tatlong sundalo na naghatid lamang ng relief goods sa mga biktima ng lindol sa Surigao del Norte.

Sa pagkakaudlot ng unilateral cease fires ng gobyerno at ng CPP-NPA-NDF, tila isang malaking hamon kung papaano mareresolba ang ilang mga isyu na nais ng pamahalaan na mabigyan ng kasagutan mula sa NDF.

Sa kabila ng mga nangyari, kumpiyansa pa rin umano ang liderato ng Communist Party of the Philippines, New People’s Army, at National Democratic Front (CPP-NPA-NDF) at ang kasalukuyang administrasyon na muling mabubuksan ang dayalogo hinggil sa usapang pangkapayapaan sa pagitan ng gobyerno at ng komunistang grupo.

Mahalagang maisakatuparan ang usapang pangkapayapaan, ang kailangan lamang ay maging bukas ang isa’t isa hinggil sa iba’t ibang aspeto at tuntunin ng peace negotiation sa pagitan ng pamahalaan at sa iba’t ibang mga armadong grupo dahil nakasalalay sa peace talks ang: ekonomiya ng bansa, maayos na edukasyon lalo na sa mga kanayunan, maayos na pamayanan, buhay ng kapwa Pilipino (sundalo, pulis, pulang mandirigma, mandirigmang moro, sibilyan) at ang dangal ng lahing Pilipino.

NUJP website is back

Statement – National Union of Journalists of the Philippines

The National Union of Journalists of the Philippines deplores the glaring impunity with which the state’s security forces increasingly violate people’s basic rights.
 
We will mince no words here. What happened at the US embassy on Wednesday, when a weaponized police van was used against protesters, was a clear case of violence by the state against its own people.
Members of media were not spared.
 
Wences Balinguit of Southern Tagalog Exposure was arrested by the Manila Police District despite having identified himself as a journalist. And Jaja Necosia of Kilab Multimedia was shooting video of a policeman assaulting one of the passengers in a jeepney that was already leaving the area when he was punched by the officer. Pictures of this incident indicate the officer was the same PO3 Franklin Kho who ran over protesters with the police van.
 
Video footage of the dispersal’s aftermath also showed heavily armed SWAT personnel heckling reporters and trying to block cameramen covering the arrest of an injured protester.
 
Earlier in the day, in Antipolo City, reporter Olan Bola of radio station dzBB found himself arrested and slapped with obstruction of justice charges when he tried to interview a security guard and an officer identified as PO2 Puruganan while covering a hit-and-run incident. Bola’s blood pressure shot up while he was being held at the Antipolo station and had to be taken to the Klinika Antipolo, where he was treated under police guard.
 
We have received other reports of state agents attempting to prevent journalists from doing their work and even threatening them if they persist.
 
All this, of course, is happening within the bigger picture of the wanton violation of that most basic right – to life – in a “war” in which human rights and due process are seen as nuisances and those supposed to serve and protect and enforce the laws are assured of immunity for any “collateral damage” they may cause. Where perception, no matter if based on misinformation or outright prevarication, is held as more important than the truth, and the truth-tellers treated as the enemy for belying the preferred narrative.
 
To be sure, impunity has been with us for a long, long time, fueled by official apathy toward violations of people’s rights and the aversion of government after government to dissent. 
 
It is clear from where this impunity springs. We have always said that what leaders say or do not say, what they do or do not do, resound among those who believe in them and will often be taken as gospel truth or even marching orders.
 
Thus, the silence of past presidents to the wanton violation of rights helped fuel the impunity with which these rights were regularly violated by agents of the state and their cohorts.  But never, and again we mince no words, have we ever had a leader, President Rodrigo Duterte, who has so openly dismissed human rights and repeatedly exhorted law enforcers that they are above the law, who has regularly and publicly wished death and mayhem on those he perceives as the enemy.
 
While we may demand – and we DO demand – an immediate investigation and swift action on these assaults on the freedoms of the press and free expression, even if our demands are met, so long as the signals emanating from the center of power continue to see the rights and liberties of the people as obstacles rather than ideals to be protected and expanded, we hold little hope that such gross disregard for basic rights will end soon.

Reference:
Dabet Panelo
NUJP Secretary General
NUJP Hotline 09175155991

Rebolusyonaryong Pagbabago

14517437_10157500461875425_5858758787611460064_n1

(Photo taken from personal FB page of President Duterte)

By: Rey Tamayo, Jr.

Sa pagpasok ng ika-100 araw ng panunungkulan ni Pangulong Rodrigo Roa Duterte, tila naging mabilis at radikal ang mga pangyayari lalo na’t ang usapin ay tungkol sa malawakang kampanya kontra sa ilegal na droga.

Matatandaang panahon pa lang ng kampanya ay ideneklara na ni Pangulong Duterte (sa buong bansa) ang giyera kontra sa mga drug pusher, drug user, drug protector at sa mga drug lord. Batay sa mga datos na galing sa Philippine National Police (July 1-October 4), mayroong–

 1,377- na mga suspek ang napapatay.

 732,698- na mga users/pushers ang sumuko sa pamahalaan.

 22,503- na mga suspek ang naaresto.

 1,634,111- na mga binisitang bahay sa mga pinaghihinalaang user at pusher o mas lalong kilala sa Oplan Tokhang ng PNP sa ilalim ng liderato ni PNP Chief Ronald “Bato” dela Rosa.

At tinatayang nasa 1,800,000 na mga Filipino ang mga drug user batay na rin sa 2015 Dangerous Drug Board Survey.

Isang rebolusyonaryong pagbabago ang gustong maisakatuparan ng administrasyong Duterte bago matapos ang kaniyang termino upang maisalba ang susunod na henerasyon sa kamay ng masamang impluwensiya ng ilegal na droga.

Nagsisimula pa lang ang rebolusyon ngunit ramdam na ng publiko ang positibo at progresibong pagbabago na matagal ng hinahanap ng nakararaming Filipino na hindi nagawa ng mga nagdaang administrasyon.

Unti-unti na ring nararamdaman ng mga halimaw na nasa likod ng monopolyo ng droga ang bigwas ng kamay na bakal ng administrasyon. Marami na ang umaray sa matapang na kampanya ni Pangulong Duterte; kaliwa’t kanan ang napapatay na mga pinaghihinalaang drug pusher at drug user, may mga boluntaryong sumuko, may mga nagbunyag ng kanilang nalalaman hinggil sa kung sino ang nasa likod ng operasyon ng droga sa bansa, isinapubliko ang mahabang listahan ng mga protektor ng droga at tinanggal ang ilang opisyal ng pamahalaan na sangkot sa droga.

Ang resulta- nabulabog ng husto ang mga drug lord at mga sindikato ng droga. Sa takot na mabunyag sa publiko ang kani-kanilang mga boss, malaki ang posibilidad na ang mga sindikato na rin mismo ang pumapatay sa kanilang sariling mga tauhan upang mapagtakpan ang kanilang operasyon.

Kung gusto talaga nating mga Filipino na malinis ang bulok na sistema ng pamahalaan, kailangan natin ng isang lider na may tapang at malasakit upang humarap sa mala dambuhalang hamon ng korapsyon, krimen, at kahirapan.

Bagama’t may mga kritiko ang Pangulong Duterte sa diumano’y summary execution o extra judicial killing sa bansa na pinuna ng bansang Estados Unidos, European Union at maging ng United Nation ngunit depensa ni Pangulong Duterte malinaw umano ang kaniyang direktiba sa mga pulis at sundalo na patayin ang mga “kriminal” kung malalagay sa alanganin ang kanilang sitwasyon.

Mayor parte, mga kriminal ang napapatay sa operasyon ng mga otoridad.

Sa isang prespektibo at paralelismong pananaw, mas katanggap tangap na mapatay ng mga alagad ng batas ang mga kriminal sa lipunan kaysa sa mapatay ng mga kriminal ang mga inosenteng sibilyan na ang hangad lamang ay mabuhay ng marangal. At ang human rights ay para lamang sa mga tao at hindi sa mga hayop.

Nakikipagpunyagi tayo sa isang yugto ng realismong traspormasyon ng ating lipunan at ang nangyayari sa ating bansa sa kasalukuyan ay may nagaganap na malawakang rebolusyon kontra droga.

Ang realidad, sa isang giyera o rebolusyon hindi maiiwasan na may magbuwis ng buhay— may mamamatay at mamamatay sa giyera.

Ngunit kung ito ang isa sa mga alternatibong paraan upang mailigtas ang mas nakararaming inosenteng Filipino sa kamay ng mga buwitreng drug lord, sumasaludo ako sa rebolusyon na sinimulan ni Pangulong Duterte.

Kudos, Pangulong Rodrigo Duterte!

Tumatanggap ng puna at mungkahi ang awtor upang higit pang mapahusay ang anyo at nilalaman nito. Maaaring mag email sa reytamayo_2005@yahoo.com