Panganib sa mga Mamamahayag

Rey Tamayo, Jr.
Patuloy pa rin pamamaslang at iba pang aspeto ng paglabag sa malayang pamamahayag dito sa ating bansa. Dahil sa nagiging peligroso pa rin ang kalagayan at may nakaambang panganib sa mga mamamahayag at peryodista ay nilikha ang Presidential Task Force on Media Security (PTFoMS) sa ilalim ng Office of the President ni Pangulong Rodrigo Duterte na siyang tutulong upang magbigay ng seguridad sa mga kagawad ng media.

 
Kamakailan lamang ay pinaslang ang station manager at broadcaster ng Prime Broadcasting Network na si Christopher Lozada sa Bislig City, Surigao del Sur. Ang 29 anyos na komentarista ng DXBF na si Lozada ang pinakahuling insedente ng pamamaslang at pang lima (5) media practitioner na napatay sa ilalim ng administrasyon ni pangulong Duterte at pang 178th mula noong 1986.

 
Ayon kay Presidential Task Force on Media Security Undersecretary Joel Egco isa sa tinitingnang anggulo sa kasalukuyan na siyang pangunahing suspek sa pagpatay kay Lozada ay si Bislig City Mayor Librado Navarro. Bagama’t mariing itinatanggi ng alkalde ang akusasyon na may kinalaman siya sa pagkakapatay sa broadcaster.

 
Kinukundena naman ng National Union of Journalists of the Philippines at National Press Club ang mga karahasan na nararanasan ng mga mamamahayag.

 
Bukod sa paghingi ng proteksyon sa Philippine National Police (PNP) umapela rin ang mga media organizations na maaksyunan ng mga mambabatas na maalis sa kategoryang kriminal ang kasong libelo.

 
Maging sa Senado ay may mga pagtatangka na rin hinggil sa kasong libelo. Matatandaang naghain na noon ng kani-kanilang bersyon ng panukalang batas sa Senado sina Senator Chiz Escudero (Senate Bill No. 1403), dating Senator Mar Roxas (Senate Bill No. 110) at Senator Loren Legarda (Senate Bill. No. 223) na ang layunin ay alisin ang aspetong criminal o i-decriminalize ang kasong libelo sa ating bansa ngunit tila hindi umusad ang nasabing mga panukalang batas.

 
January 25, 2008 – Nagpalabas ang Korte Suprema ng direktiba sa mga hukom ng Administrative Circular No.8 na nilagdaan ni dating Chief Justice Reynato Puno na taasan na lamang ang multa sa mga mahahatulan sa kasong libelo sa halip na ikulong. Ito’y upang mapangalagaan ang karapatan ng isang indibidwal gaya ng freedom of speech, expression at ng freedom of the press lalo na sa mga mamamahayag.

 
Naitala sa kasaysayan na noong taong 2005 ay ikalawa ang Pilipinas bilang mapanganib na lugar sa mga mamamahayag kasunod ng bansang Iraq ayon sa datos na inilabas ng New York based Committee to Protect Journalists.

Advertisements

Panganib ng Fraternity Hazing

Rey Tamayo, Jr.

Muli na namang naungkat ang usapin hinggil sa hazing matapos na masawi sa initiation rites ang isang UST law student na si Horacio Castillo III na miyembro ng Aegis Juris Fraternity.

Bagama’t umiiral na ang RA 8049 o mas kilala sa tawag na Anti-Hazing Law noon pang taong 1995 ngunit patuloy pa ring nauulit ang mga senaryo na kung saan ay may namamatay sa mga bagong miyembro na papasok sa fraternity, sorority o sa iba pang mga organisasyon.

Marami ang nagpapanukala kabilang na sina Senator Franklin Drilon at Senator Juan Miguel Zubiri na dapat na umanong amyendahan ang naturang batas dahil sa hindi umano ito kongreto at may mga
butas tulad ng nakasaad sa Section 2. Pinapayagan pa rin umano ang pagsasagawa ng hazing at initiation activity kung magsusumite ng notice ang fraternity sa opisyal ng paaralan.

Ngunit depensa naman ng pangunahing may akda ng Anti-Hazing Law na si dating Senator Joey Lina, may kapangyarihan umano ang kasaluluyang batas ang problema lang umano ay hindi istriktong naipatutupad. Mas makabubuti rin na ikonsidera ang kaniyang orihinal na bersyon na inaprobahan noon ng Senado at huwag i-‘repeal’ o tanggalin na isinusulong ng ilang mambabatas dahil malaki ang magiging epekto nito sa mga kasong kasalukuyang iniimbestigahan at dinidinig sa mga korte.

Sa halos mahigit na dalawang dekada, isang kaso pa lamang ang masasabing nagkaroon ng conviction sa mga suspek na dinesisyunan ng Korte Suprema, ito’y kaugnay sa kaso ni University of the Philippines Los Banos student Marlon Villanueva na brutal na pinatay noong 2006 ng ilang miyembro ng Alpha Phi Omega fraternity. Sa naturang kaso, nahatulan ng Reclusion Perpetua ang dalawang pangunahing suspek na dinesisyunan noong 2015.

Matatandaang ang pagkamatay ni Leonardo Villa sa kamay ng mga miyembro ng Aquila Legis Juris Fraternity noong February 1991 ang nagbunsod upang maisabatas ang Anti-Hazing Law.

Sa nasabing batas (RA 8049), ang sinumang mapatutunayang lumabag ay maaaring sampahan ng kasong kriminal at maparusahan tulad ng mga sumusunod:

Reclusion Perpetua (life imprisonment) – kung ang biktima ay namatay, ginahasa, nagtamo ng pinsala ang katawan (mutilation.)

Reclusion Temporal – kung ang biktima nawala sa katinuan ang pag-iisip, nabaliw, nabulag, nawala ang pandinig, pang amoy, naputulan ng paa, kamay, atpb.

Prison Mayor – kung ang biktima ay nagkasakit, o hindi na nakagagawa ng kaniyang regular na ginagawa at kinakailangan ng medical assistant.

Prison Correccional – kung ang biktima ay nagkaroon ng physical injuries ngunit hindi naman nangangailangan ng medical assistant.

Ayon din sa mga pag-aaral, isa sa panganib na maaaring maranasan ng isang miyembro na mapapasama sa fraternity, sorority, at iba pang organisasyon o kapatiran na may maling pamamalakad ay ang mga sumusunod:

* Nagagamit ang miyembro sa paggamit ng droga, paggawa ng krimen, na sa una ay pinagagawa lang bilang pagsubok.

*Pumapayag ng kusa ang ibang kababaihan na maabuso ng sekswal.

*Madalas ay naililihim ang hindi magandang gawain ng grupo sa mga magulang at kasamahan sa pamilya dahilan upang masira ang maayos na relasyon sa pamilya.

*Kung paanong pinahirapan ang miyembro bago maging regular na kasapi ay ganoon din, at madalas ay sobra pa ang ginagawa nilang pahirap sa mga bagong gustong umanib. Kaya marami ang namamatay sa initiation pa lang.

Paano ginagawa ang Batas?

Rey Tamayo, Jr.

Ang isang panukalang batas (Bill) ay maaaring ihain sa Senado at sa Mababang Kapulungan ng Kongreso (Kamara).

Matapos na itoý maihain ng mga mambabatas, agad itong didiretso sa Bill Drafting Division of the Reference and Research Bureau upang maihanda at magawan ng banghay o draft. Lalagyan din ito ng kaukulang numero ayon sa Index service. Tatlong araw matapos na maihain ang panukalang batas, nakatakda itong isama sa Order of Business para maisalang sa unang pagbasa (first reading).

Sa unang pagbasa, babasahin ng Secretary General ang titulo at numero ng panukalang batas. Matapos na masuri ang mga proposed bill, ipapasa ng House Speaker sa mga komiteng nakasasakop alinsunod sa inihahaing panukalang batas.

Kaagad naman itong aaksyunan ng komite kung saan dadaan ito sa ebalwasyon ng miyembro ng komite kung kinakailangang magsagawa pa ng public hearings. Kung sakaling kailangan ng public hearing, mag iimbita ang komite ng mga resource person mula sa public at private sectors, academy at mga expert hinggil sa inihaing batas.

Anumang magiging resulta ng Committee discussions o public hearing, aaprubahan ng komite ang Committee report at pormal na ipapasa sa Plenary Affairs Bureau.

Agad namang itatakda ng Committee on Rules ang mga nakabinbin na panukalang batas para sa kaukulang konsiderasyon sa ikalawang pagbasa (second reading).

Sa ikalawang pagbasa, muling babasahin ng Secretary General ang numero, titulo at konteksto ng panukalang batas at ilang detalye tulad ng mga sumusunod:
Period of Sponsorship and debate
Period of Amendments
Voting – viva voce, count by tellers, division of the House o nominal voting.

Kung sakaling may mga ameyenda, tatalakayin ito sa ikatlong pagbasa (third reading). Sa ikatlong pagbasa magkakaroon ng roll call o nominal voting hinggil sa kanilang boto at maaaring pagkalooban ng tatlong minuto upang ipaliwanag ang kaniyang boto.
Kung sakaling makalusot sa ikatlo at huling pagbasa ang panukalang batas, ipadadala ito sa Senado para pag-aralan ang nilalaman nito. Sa Senado, dadaan din sa kahalintulad na proseso kung papaano ito pinag-aralan sa Mababang Kapulungan ng Kongreso.

Sa Conference Committee kung saan magsasanib ang mga miyembro ng Kamara at Senado upang pagtibayin ang kani-kanilang bersyon (Senate and House version). Sa puntong ito, hindi na pinahihintulutan ang anumang ameyenda o rebisyon.

At kapag napirmahan na ng Senate President at ng House Speaker at sinertipikahan ng Secretary of the Senate at Secretary of the House ay ipadadala na ito sa Pangulo.

Sa oras na mapirmahan na ng Pangulo ang nasabing batas, lalagyan ito ng kaukulang numero bilang Republic Act at muling ibabalik sa Kamara kung saan ito unang sinimulan.

Dadalhin ang kopya ng naturang batas sa Official Gasette Office para sa publikasyon at distribusyon sa mga implementing agencies.

Kung sakali namang hindi pirmahan o vetoed ito ng Pangulo, magpapalabas ng detalye ng rason ang Presidente kung bakit hindi nito sinang-ayunan ang panukalang batas at muling babalik sa Kamara kung saan ito unang sinimulan.

Balangiga Bells

Rey Tamayo, Jr.

Sa ikalawang State of the Nation Address ni Pangulong Rodrigo Duterte, tahasan nitong sinabi na kailangang ibalik ng Estados Unidos ang tatlong Balangiga bells dahil pag-aari ito ng Pilipinas at bahagi na ng national heritage ng bansa.

 

Bagama’t aminado ang mga historian at mga politiko ng dalawang bansa na mahihirapan ang pamahalaan ng Amerika na kumbinsihin ang mga beteranong sundalo nito na tuluyang maibalik ang mga kampana sa Pilipinas. Matatandaang sinikap noon ni dating Pangulong Fidel Ramos na maibalik ang Balangiga bells at pinaboran naman ito ni US President Bill Clinton ngunit bigo pa rin dahil sa pagtutol ng mga Amerikanong sundalo.

 

Taong 1901, sa kasagsagan ng Philippine-American War — 48 American soldiers ang napatay ng umatake ang mga Filipinong gerilya at nakipaglaban sa bayan ng Balangiga sa isla ng Samar. Ang nangyaring giyera sa Balangiga ay itinuturing na ‘worst defeat’ ng US army matapos ang Battle of the Little Bighorn noong 1876.

 

Ang paglaban ng mga Filipino sa kolonyalismo ng Estados Unidos ay tanda ng katapangan laban sa mga dayuhang mananakop.

 

Muling bumalik ang tropa ng mga Amerikano sa Balangiga na may sapat na puwersa sa pangunguna ni Gen.Jacob H. Smith kung saan ipinag-utos nito na patayin lahat ang mga kalalakihan na may edad na sampung taong gulang pataas. Naging hudyat sa mga taga Balangiga ang tunong ng mga kampana na tanda na may paparating na pag-atake mula sa mga Amerikanong sundalo.

 

Ang mga pag-atake ng tropa ng Amerika ay nagresulta ng tinatayang 2000 hanggang 3000 na mga napatay at ang karamihan ay mga sibilyan at binansagan itong Balangiga masscre. Nang makontrol ng mga Amerikano ang bayan ng Balangiga, kinuha ng mga sundalo ang tatlong kampana ng Balangiga Church na tanda umano ng tagumpay ng kanilang tropa laban sa mga Filipinong gerilya.

 

Ang giyera sa bayan ng Balangiga ay nananatiling pinaka kontrobersyal na isyu sa pagitan ng Pilipinas at Estados Unidos. Maging ang mga Filipino at mga Amerikanong historyador ay nagkakasalungat sa mga records at data ng naturang labanan.

 

Para sa Amerika, ang Balangiga Bells ay simbolo na minasaker ng mga Filipinong gerilya ang tropa nila na nakabase sa Isla ng Samar ngunit para sa mga Filipinong historyador malinaw na ang mga sundalong Amerikano ang nagmasaker sa mga mamamayan ng nasabing bayan dahil sa maraming sibilyan at mga kabataan ang kanilang pinatay.

 

Sa kasalukuyan, nananatili sa kustodiya ng Estados Unidos ang tatlong Balangiga bells– ang isang kampana ay nasa base militar ng 9th Infantry Regiment sa Camp Red Cloud sa South Korea samantalang ang natitirang dalawang kampana ay nasa 11th Infantry Regiment sa F.E. Warren Air Force Base sa Cheyenne, Wyoming.

 

Mahigit 100 taon na ang nakalilipas mula ng agawin ng mga sundalong Amerikano ang mga antigo at makasaysayang Balangiga Bells na nagsilbing alaala ng isang matapang na pakikipagdigma ng mga Filipino laban sa mga dayuhang sundalo. Para sa mga Filipino lalo na sa mga taga Balangiga, ang mga naturang kampana ay bahagi na sa puso ng mga Pinoy tanda na may matatapang na mga Filipino na lumaban upang makawala sa mga mananakop at ipaglaban ang kalayaan ng bansa.

Internet Libel

Rey Tamayo, Jr.

Kamakailan ay naging usap-usapan sa social media (facebook) ang salitang “internet libel” matapos na arestuhin at makulong ng tatlong araw ang isang makatang taga-Angono na si Danilo Diaz. Ayon mismo kay Diaz, nag-ugat ang kasong internet libel laban sa kaniya dahil umano sa mga kritikal niyang mga tula at komento na ayon sa nagdemanda ay mapanirang puri.

 
Ang warrant of arrest ay ini-issue ni Tarlac City Branch Presiding Judge Maria Flor A. Ortiz noong February 28, 2017. Nagkakahalaga naman ng P12,000 ang piyansa na ipinataw kay Diaz para sa kaniyang pansamantalang paglaya habang umuusad ang kaso sa korte.

 
Hindi ko kilalang personal si ginoong Diaz ngunit nakasama ko na rin siya sa ilang mga aklat-antolohiya ng mga tula tulad ng “Ipuipo sa Piging” na nailathala noong 2010.

 
Bilang isang responsableng mamamayan, dapat alam ng bawa’t isa sa atin at itinuturo rin sa atin ang ating mga karapatan at kalayaan na itinatadhana ng Saligang Batas upang hindi tayo maabuso at hindi rin makapang-abuso.

 
Sa kasalukuyan, ginagarantiyahan ng Saligang Batas (1987 Philippine Constitution) ang Bill of Rights kung saan nakapaloob na may karapatan ang bawat isa sa atin na tamasahin ang malayang pamamahayag at ekspresyon —

 
(Article 3 Section 4) No law shall be passed abridging the freedom of speech, of expression, or of the press, or the right of the people peaceably to assemble and petition the government for redress of grievances.

 
Ngunit kung minsan ang kalayaang ito ay humihigit sa kaniyang limitasyon. Inaabuso ng iba ang karapatang ito na maaaring makapagdulot na masira ang reputasyon sa publiko ng isang indibidwal, grupo, kompanya o maging ang isang institusyon.

 
Kaya’t may mga batas rin na ginawa ang ating mga mambabatas upang maprotektahan naman ang integridad at puri ng bawat indibidwal.

 
Sa Article 353 ng Revised Penal Code malinaw ang probisyon ng batas na ipagtanggol ang kaniyang sarili laban sa mga malisyoso, maling paratang at mapanirang puri akusasyon; ito ang libel.

 
A libel is public and malicious imputation of a crime, or of a vice or defect, real or imaginary, or any act, omission, condition, status, or circumstance tending to cause the dishonor, discredit, or contempt of a natural or juridical person, or to blacken the memory of one who is dead.
Masasabing matibay ang kasong libelo kung nakapaloob ang apat (4 )na elemento nito:

Defamatory

Malicious

Given publicity

Victim must be identifiable

 

Naisabatas din ang Republic Act No. 10175 o mas kilala sa tawag na Cybercrime Prevention Act at Republic Act no. 8792, o mas kilala naman sa tawag na Electronic Commerce Act na nilikha upang protekhanan din ang bawat indibidwal sa modernong panahon ng internet.

 
Ilan lamang ito sa mga batas na magiging giya natin upang maging responsable tayo sa ating mga nararapat sabihin, sulatin at ang pagpopost sa mga social media upang hindi tayo maakusahan ng libelo.

 
Mahalagang antabayanan ang kaso ni ginoong Diaz dahil ito marahil ang unang kasong internet libel laban sa isang makata na ang isang dahilan ay ang mga gawa niyang tula.

 

Kaya’t maging maingat, mapanuri, mapagmatyag sa ating mga ipinopost at maging sa ating pagkokomento sa social media.

Martial Law kontra Terorismo

Rey Tamayo, Jr.

Mayo 23, 2017 – Ang pinakahuling insedente ng pag-atake ng teroristang Maute group sa Marawi City ang tuluyang nag-udyok kay Pangulong Rodrigo Duterte na ipatupad ang Martial Law sa buong rehiyon ng Mindanao upang mapigilan ang karahasan, lawless violence at rebelyon na posibleng maidulot ng terorista grupo na pinaniniwalaang konektado sa ISIS.

Batay sa security at intelligence units ng pamahalaan, mayroong direktiba ang ISIS sa Maute group at Abu Sayyaf leader Isnilon Hapilon na ngayong nagsanib puwersa upang magtatag ng ISIS state sa Mindanao at magsagawa ng pag-atake sa gobyerno.

Ang pagdedeklara ng pangulo ng Martial Law ay nakapaloob sa kasalukuyang Konstitusyon (Article VII Section 18).

The President shall be the Commander-in-Chief of all armed forces of the Philippines and whenever it becomes necessary, he may call out such armed forces to prevent or suppress lawless violence, invasion or rebellion. In case of invasion or rebellion, when the public safety requires it, he may, for a period not exceeding sixty days, suspend the privilege of the writ of habeas corpus or place the Philippines or any part thereof under martial law.

Dahi sa umiiral na ang Martial Law, mahigpit na tagubilin ni Pangulong Duterte sa Armed Forces of the Philippines (AFP) at Philippine National Police (PNP) ang pagpapatupad ng ‘rule of law’ at pagrespeto sa karapatang pantao ng bawat indibiduwal.

Nilinaw naman ng Department of National Defense sa militar na sa ilalim ng batas militar ay hindi suspindido ang Konstitusyon, at ang operasyon ng mga judicial at legislative assemblies.

Nananatiling na ang mga civilian courts pa rin ang may pangunahing hurisdiksyon sa mga kaso laban sa mga sibilyan at hindi ang mga military courts. Hindi rin umano suspendido ang writ of habeas corpus.

Sa ilalim ng batas militar magkakaroon ang AFP ng police powers na mag-aresto ng mga hinihinalang suspek sa krimen.

Upang matiyak naman ang karapatan ng mga suspek at hindi malalabag sa ilalim ng batas militar ay bumuo na rin ng guidelines ang PNP tungkol dito at mayroong do’s and dont’s sa Martial Law. Layunin ng nasabing guidelines na maprotektahan ang karapatan ng mga sibilyan kahit pa umiiral na ang Martial Law sa Mindanao.

Samantala, nakababahala ang pagiging radikal ng mga teroristang grupo sa pagrerecruit sa mga kabataang Muslim para sumama sa kanilang ideolohiya. Ang nangyayari umanong giyera sa Marawi City ay hindi lamang simpleng rebelyon ng ilang Pilipino laban sa pamahalaan kundi maituturing itong invasion ng foreign terrorists na minamaniobra ng grupong ISIS na lumalaganap na sa Gitnang Silangan ng Asya.

Pitong barangay na ang umano’y hawak ng ISIS-inspired Maute fighters kabilang na dito ang checkpoint ng ISIS sa Sarimanok road, Barangays Saber, Mapandi, Amai Pakpak, Basak Malutlut, Amai Pakpak, at Calokan.

Ipinaliwanag din ni Pangulong Duterte na ang pagdedeklara niya ng Martial Law sa buong rehiyon ay bahagi ng estratehiya para mapigilan ang posibleng pagkalat ng karahasan o ‘spill-over’ sa labas ng Mindanao. Wala umanong dapat na ikabahala ang publiko dahil ang pangunahing puntirya ng Martial Law ay ang mga miyembro ng ISIS at ibang lawless elements.

At sana sa lalong madaling panahon ay maresolba agad ng pamahalaan ang krisis na kasalukuyang nagaganap sa Mindanao upang maibalik sa normal ang pamumuhay ng ating mga kababayan na naiipit lamang sa giyera sa pagitan ng mga terorista at ng tropa ng militar.

Hindi natin maitatanggi na sa bawat giyera at kaguluhang nagaganap sa ating bayan ang laging apektado ay ang mga inosenteng sibilyan.

Pray for Marawi.

Ano ang Impeachment Complaint?

Rey Tamayo, Jr.

Kamakailan ay naging laman ng balita ang pagpa filed ng impeachment complaint ni Magdalo Representative Gary Alejano kay Pangulong Rodrigo Duterte dahil umano sa mga kaso kinasasangkutan ng pangulo tulad ng culpable violation of the constitution, bribery, betrayal of public trust, at graft and corruption.

Nasundan pa ito ng magpahayag ng interes si House Speaker Pantaleon Alvarez hinggil sa posibilidad na pagsasampa ng impeachment complaint laban naman kay Vice President Leni Robredo dahil umano sa betrayal of public trust.

Nag-ugat ang nasabing impeachment complaint ng magpadala ng recorded video statement sa United Nations forum na tumatalakay sa palit-ulo issue na malinaw umanong “treasonous”at pagtuligsa sa negatibong epekto ng malawakang kampanya ng Duterte administration upang masugpo ang talamak na bentahan ng ilegal na droga. Ikinakasa na rin ng mga volunteer lawyers ang isa pang impeachment complaint kay VP Robredo dahil sa pagsira ng imahen ng bansa sa unverifi ed statements sa international community (economic sabotage).

Para sa isang ordinaryong si Juan dela Cruz. Ano nga ba ang Impeachment at ang mga nakapaloob dito?

Ang impeachment complaint ay ginagarantiyahan ng Konstitusyon ng Pilipinas. Ito ay nakapaloob sa Section 2 at 3 ng Article XI, na tanging ang Mababang Kapulungan ng Kongreso (House of Representative) ang siyang may mandato na magsampa ng impeachment cases laban sa Pangulo, Ikalawang Pangulo, mga miyembro ng Korte Suprema, mga miyembro ng Constitutional Commissions (tulad ng Commission on Election, Civil Service Commission, at Commission on Audit) at ang Ombudsman.

Kung makakakuha ng one-third na boto mula sa mga miyembro ng House of Representatives para iendorso ang mga impeachment articles ay kaagad na maglalabas ng resolusyon upang maipadala sa Senado.

Ang Senate of the Philippines naman ang magsisilbing impeachment tribunal sa mga impeachment case kung dapat bang alisin sa puwesto ang isang opisyal o kayaý ma-acquit sa kinakaharap na kaso. Sa pag-usad ng impeachment proceeding ang ilan sa mga mambabatas ng House of Representatives ang magsisilbing taga-usig (prosecutors) at ang mga senador naman ang magiging hukom (judges).

Kung sakaling ang Pangulo ng bansa ang nililitis sa impeachment complaint, kinakailangang kasama ng Senate President ang Chief Justice sa kabuohan ng isinasagawang paglilitis. Para maparusahan (convict) ang isang impeachable offi cial, kinakailangang makakuha naman ng minimum na twothirds na boto (16 sa 24 na mga senador) na pabor para sa conviction ng isang partikular na opisyal.
Ilan sa mga impeachment proceeding na naitala sa kasaysayan ng Pilipinas ay ang mga sumusunod:

President Joseph Estrada – Taong 2000 unang nagsagawa ng paglilitis kay Pangulong Estrada ngunit hindi natapos dahil sa hindi pagpapahintulot na mabuksan ang isang kontrobersyal na envelope na sa kalaunaý nag resulta ng 2001 EDSA Revolution, kung saan natanggal si Estrada bilang pangulo ng bansa.

President Gloria Arroyo – Taong 2005, 2006, 2007 at 2008 nang magtangkang pataksikin sa puwesto si Pangulong Arroyo ng kaniyang mga kritiko ngunit kahit isa ay hindi umusad at hindi nakarating sa Senado.

Ombudsman Merceditas Gutierrez – Taong 2011 ang masasabing kauna-unang impeachment proceeding na naging matagumpay na naging dahilan upang tuluyang bumaba sa puwesto si Ombudsman Gutierrez.

Chief Justice Renato Corona – Taong 2012 tuluyang sinibak bilang punong hukom ng Korte Suprema si Justice Corona dahil sa kasong betraying public trust kung saan nakakuha ng 20-3 na boto sa mga Senator Judges.