Bista (Pasintabi kay Kuya)

Rey Tamayo, Jr.

Mga sulyap at matang nangungusap lamang
ang aking natatanaw sa paligid na sinasaliwan
ng malalalim na buntong hininga.

Naramdaman ko sa mga oras na iyon
ang kanilang malabis na hinanakit
at ang nagpupuyos na damdaming
pilit pa ring pinipigil.

Marahang tumindig ang isang lalaki
Na sinisiyasat sa isang bulok na hukuman.
Alam kong wala siyang kasalanan
At biktima lamang ng isang huwad na propaganda.

Dito na nagsimulang bumuhos ang emosyon,
unti unting umugong sa paligid.
Napakagat ako sa aking labi
nang mapagmasdan ko ang mga taong naroroon.
Nakakuyom ang kanilang mga kamay
at inilalarawan ang pagkakagapos nito,
may busal ang mga bibig ng kulay itim na tela.
Halos lahat ay nangingilid ang luha,
may ilang hindi napigilan ang pagpatak nito.

Parang kinukurot ang puso ko
ng mabalingan ko ng tanaw
ang isang matandang babae.
Ang kanyang paos na tinig ay sumisigaw.

Bahagya kong idiniin ang
pagkakakagat ko sa aking labi
nang makita kong umagos ang kanyang luha.
kitang kita ko sa kanyang mga mata
ang labis na pagdaramdam na pinatitingkad pa
ng nakapangingilabot na tinig
nang paghingi ng tunay na katarungan.

“Wala na ba talagang hustisya sa ating Bayan?”

*Ang artikulong ito ay nailathala sa Philippine Graphic (April 2007) at sa isang Antolohiya na may pamagat na “Ang Una Naming Siglo” (December 2006)

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s